SAJANOW (właśc. Machnin) Wissarion Michajłowicz, ur. 3 (16) VI 1903 wieś Iwanuszkinskaja (gub. irkucka), zm. 22 I 1959 Leningrad, poeta, prozaik, publicysla. Urodził się w rodzinie emigranla politycznego. Wychowywał się na Syberii, dokąd zesłano rodziców po powrocie do Rosji. Debiutował w 1923 jako poeta zbliżony do grupy Kuźnica. Pierwsze zb. poetyckie Fartowyje goda (1926, Lata fartu) i Komsomolskije stichi (1928, Wiersze komsomolskie), tchną młodzieńczym entuzjazmem rewolucyjnym. Jesl autorem powieści: Podruga wiemaja moja (1930, Moja wierna przyjaciółka), Ostrów Madagaskar (1933, Wyspa Madagaskar), Dwie rieki (1936, Dwie rzeki), poświęconych realizacji planów budowniclwa socjalistycznego. W lalach 30., pod wpływem M. Gorkiego, podjął pracę nad cyklem powieści obrazujących życie kolejnych pokoleń w Rosji od końca XIX w. do współczesności, z których ukazały się: Niebo i ziemia (Niebo i ziemia, t. 1-4, 1935-54), Lena (Lena, t. 1-2, 1953-54), Strona rodnaja (t. 1-2, 1953-56, Kraj ojczysty). W czasie wojny S. był korespondenlem wojennym i pisał reportaże
z oblężonego Leningradu. Był również korespondentem na procesie zbrodniarzy wojennych w Norymberdze. Wrażenia z procesu zawarł w książce Niumbiergskij dniewnik (1946, Dziennik norymberski). W.O.
