SAŁYNSKI Afanasij Dmitriewicz, ur. 9 IX 1920 Smoleńsk, zm IX 1993 Moskwa, dramaturg, scenarzysta, krytyk literacki. Za młodu pracował jako robotnik w fabryce, w kopalniach, na budowach. Od 1939 współpracował z gazetą "Bolszewistskaja Mołodioż", wychodzącą w Smoleńsku. W czasie II wojny światowej redagował gazetę frontową. W 1956 ukończył Wyższe Kursy Literackie przy Związku Pisarzy ZSRR. W 1972 został red. nacz. czasopisma "Tieatr". Twórczość dramaturgiczna S. jest tematycznie bardzo zróżnicowana. W pierwszych sztukach Bratja (1947, Bracia) i Opasnyj sputnik (1952, Niebezpieczny towarzysz) podjął problematykę produkcyjną, najbardziej w tym czasie popularną. Po latach powrócił do niej w sztuce Marlja (1969, Maria), której akcja rozgrywa się podczas budowy jednej z syberyjskich elektrowni. W wielu sztukach S. analizuje bohaterstwo ludzi radzieckich podczas II wojny światowej, w warunkach szczególnie trudnych. Np. źródłem dramatu wewnętrznego bohaterki sztuki Barabanszczica (1958, Doboszka) jest konieczność prowadzenia podwójnego życia, ponieważ na rozkaz radzieckiego podziemia oficjalnie pracuje dla faszystów. Akcja sztuki Mołwa (1980, Fama) rozgrywa się w okresie NEP-u i odzwierciedla częste wówczas zwątpienie w ideały rewolucji. W okresie odwilży chruszczowowskiej w sztuce Zabytyj drug (1955, Zapomniany przyjaciel) S. poruszył problem ludzi niesłusznie represjonowanych. W.O.
